ვიღაცამ გუგლის დატაცენტრს გადაუფრინა

დავიბადე 2001 წლის 10 სექტემბერს, 17 წლის ასაკში – მანამდე უბრალოდ არაფერი მახსოვს. 80-იანებიდან მხოლოდ ორი მოგონება მომყვება, პირველი – 9 აპრილის საღამო, ბებიაჩემი აწვდის მოშიმშილე ბიძაჩემს ცხელ ჩაის და მეორე – გორბაჩოვი აცხადებს, რომ რაღაც კუპიურები ამოდის ბრუნვიდან, იმიტომ რომ ინფლაცია თუ რაღაც მსგავსი იწყება. ბებიაჩემი (მეორე) გამოტენილი საფულიდან იღებს რაღაც ბევრ კუპიურას და მამაჩემს ავალებს ჩავიდეს პურის მაღაზიაში და მსხვილ კუპიურებზე გადაცვალოს, “იმათ ტელევიზორი არ აქვთ და ჯერ არ ეცოდინებათ.” 90-იანები… ჰო, ეს ყველას ისედაც კარგად გვახსოვს და ტვინიც მოგვიტყნეს უკვე, “გუდიან კაცადაც” აქციეს და… ჰო, მოკლედ, დავიბადე 2001 წლის 10 სექტემბერს. პირველი რაც მახსოვს ვდგავარ პავლოვზე და ველოდები #210 მარშრუტკას. თუ მეხსიერება არ მღალატობს, რომელიც დაბადებისას განცდილმა სტრესმა ცოტა დამიზიანა, ვსწავლობდი რაღაც “მოპრესტიჟულო” სასწავლებელში. აი, ისეთში, სწავლა რომ 800 დოლარი ღირდა წელიწადში. მართლა კარგი სასწავლებელია – სულ ელჩები და უცხოელები გვიკითხავდნენ ლექციებს. სტუდენტებს თარჯიმანი არ გვჭირდებოდა, ინტელიგენტური ან მდიდარი ოჯახებიდან ვიყავით და ინგლისურზე, როგორც წესი, 6 წლიდან გვატარებდნენ. პირადად მე ჩვეულებრივი ობივატელის (დღემდე არ ვიცი ამ სიტყვის ზუსტი დეფინიცია) თუ მოსამსახურის ოჯახიდან ვარ – “პრასტოი” ინტელიგენტები.” ჰო! აქვე ლირიული გადახვევა 90-იანებში. ერთ-ერთ პრესტიჟულ სკოლაში ვსწავლობდი, აი, იქ, მოსწავლეები ბამბანერკებში ჩადებული 100$-იანებით რომ ეწყობოდნენ. მე უფასოდ გამჩითეს, დირექტორის ბიჭი დეიდაჩემს ეპრანჭებოდა და იმან ერთგვარი ჟესტი გააკეთა.  მოკლედ, ვსწავლობ ამ სკოლაში და ქართულის მასწავლებელი გვავალებს დავწეროთ ავტობიოგრაფიები.
“ასე ვიწყებთ, მე ესა და ეს, დავიდაბდე ამა და ამ წელს, მოსამსახურის ოჯახში… და მერე ვაგრძლებთ დეტალებს” – აგვიხსნა მასწავლებელმა, რომელზეც, სხვათაშორის, ჭორები დადიოდა ათეისტიაო (ეს სერიოზული ბრალდებაა, იმიტომ რომ ის პერიოდია შევარდნაძეც რომ გიორგი გახდა).

აქცია უხარისხო ტელეგადაცემების წინააღმდეგ – ჩემი პასუხე!


Read more of this post

კასტინგი

ჩვენი ჯგუფი, ანუ ნი2, ატარებს მასხიობების კასტინგს მოკლემეტრაჟიან კომედიურ ფილმში გადასაღებად.

ბიუჯეტი არ გვაქვს, სამაგიეროდ გვაქვს ნიჭი, კარგი სცენარი და, რაც მთავარია, პერსპექტივა. ფილმს ვიღებთ საერთაშორისო ინტერნეტ- ფესტივალზე გასაგზავნად. ფესტივალი საკმაოდ სერიოზულია -  ჟიურის წევრთა შორის ირიცხება დევიდ ლინჩი. უცხოურმა მედიამ ამ ფესტივალს დიდი ყურადღება დაუთმო და, შესაბამისად, არის ძალიან დიდი ინტერესი. გამარჯვების გარდა, გვაქვს იმის იმედი, რომ შეიძლება ვინმემ ”შეგვამჩნიოს” – ისევე როგორც არაერთი ინტერნეტ ”მოღვაწე” შენიშნეს პროდიუსერებმა და მუსიკალურმა ლეიბლებმა. ჰოდა, იქიდან გამომდინარე რომ, ჩვენ  ფულს ვერ გადავუხდით მსახიობს, სამაგიეროდ, ვთავაზობთ  შანსს რომ შეამჩნიონ უცხოეთში :))))))

ფილმი იქნება კომედია, ბანალური ფაბულით, თუმცა დიალოგებით, სიუჟეტური ხაზით, სიტუაციებით და ა.შ. ძალიან ორიგინალური.

ფილმში მონაწილებოისათვის საჭიროა ორი რამ:

1. ინგლისური ენის ცოდნა რაღაც დონეზე მაინც – თუნდაც ”ბიგინერი” – აქცენტსა და ”პრონაუნსზე” ნუ ინერვიულებთ, ამაში დახმარებას მე შევეცდები :) თუმცა თუ თქვენი ტიპაჟი ძალიან მოგვეწონა არც ინგლისურის არცოდნაა პრობლემა.

2. მძიმე წონა – ანუ უნდა იყოთ მსუქანი :)))) გამხდრებიც გამოგვეხმაურეთ, მაგრამ მსუქნები უფრო გვჭირდება.

თქვენი მონაცემები მომწერეთ ან აქ ან მეილზე: contact@ni2news.ge :)

პ.ს. სპონსორებიც გვჭიდება… მამენტ! :)

რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2

ყველანაირი ოფიციალური პროლოგის გარეშე დავიწყებ. მაშასადამე, დღეს გახლდით კინოთეატრ რუსთაველში, სადაც ”ფორმულა კრეატივმა” დაგვპატიჟა ბლოგერები ფილმის სანახავად; ხოლო ახლა, ჩვენგან რევიუს ელიან. მაშასადამე, ჩემი რევიუ:

თავიდანვე უნდა აღინიშნოს, რომ ვისაც მაღალინტელექტუალურ კინემატოგრაფიაზე გაბოდებთ და საოჯახო კომედების ყურებას არ კადრულობთ – თქვენი კარ… არა :D მოკლედ დაიძრეთ ბუმბულები თქვენი ფუმფულა უკანალებიდან და მარტივად იცხოვრეთ. საერთოდ სენტიმენტები, მზესუმზირა და ზაფხულში სოფელში სიარული არ ტეხავს, ასეთი პაპსა – მაგრამ სასიამოვნო ტიპის ფილმია ის რასაც რუსთაველში გვთავაზობენ ამ საახალწლოდ. ასე რომ უბრალოდ გაარელაქსეთ. უფრო მარტივად ავხსნი, მაგალითად ამ ფილმზე არ წასვლა – მხოლოდ იმ მიზეზით, რომ თქვენი ინტელექტუალური შესაძლებლობები არ გაძლევენ ამის საშუალებას იგივეა რაც, პახმელიაზე ”პინგვინების” ოსტრის მაგივრათ, რაღაც სირობა მექსიკური ომლეტი ჭამოთ – რომელსაც ქართულ მაღალი კლასის რესტორანში ამზადადებს მზარეული, რომელსაც მექსიკა საერთოდ არ გაუგონია და მის გეოგრაფიულ მდგომარეობაზე საერთოდ ლაპარაკიც ზედმეტია. ჰო, ეს რაც შეეხება პეროიანებს.

ახლა გადავიდეთ უშუალოდ ფილმზე. მარტივად დავწერ და უბრალოდ ჩამოვთვლი რა მომეწონა და რა – არა.

რა არ მომეწონა:

1. არ მომეწონა ოპერატორის ნამუშევარი, განსაკუთრებით ზედხედების გდაღება (ვერტმფრენიდან გადაღებული კადრები – ძალიან კანკალებდა).
2. სცენის შესავსებად გამოყენებული უაზრო დაილოგები.
3. საერთოდ უადგილო პრობლემის – დედინაცვალისა და გერის ურთიერთობის პათეთიკური წამოწევა.
4. მყუდრო ისეთი მყუდრო ვერ არის – როგორიც სერიალშია.
5. პატრული გოგონას თამაში – ძალიან არაბუნებრვია.
6. თიკუნას ძუძუები არ გვანახეს.

რა მომეწონა:
1. ფილმი არაა მოსაბეზრებელი და კულმინაციამდე კარგად მიდის ისე, რომ არ იღლები და არ ნატრობ, ”ნეტა მალე დამთავრდესო.”
2. კულმინაცია ძალიან თბილი და სენტიმენტალურია.
3. გრანდიოზას და შონზოს დუეტი ფანტასტიურია როგორც ყოველთვის.
4. კარგი იუმორია – თუმცა აქა-იქ ცოტა ბანალური და ცოტა ”ჩვენ ოფისში” გაცვეთილი ხუმრობები იყო.
5. მსახიობები კარგად თამაშობენ.
6. ფილმი გადაღებულია ძალიან კარგი ხარისხით – გამოსახულება და აუდიო არის შესანიშავი.
7. ფილმის ბოლოს, როკომ, მე და ყვავას, გვიკისრა ლუდი.

მოკლედ, უნდა აღინიშნოს, რომ ფილმი კარგია – თუმცა სამართლიანობა მოითხოვს, რომ ვთქვთ – არსებობენ ადამიანები ადამიანები, რომელბიც ფიქრობენ, რომ პირველ ნაწილთან შედარებით სუსტია.

ჩემი მხრივ კი დავამატებ, რომ ეს არის ფილმი, რომელსაც სიამოვნებით ვუყურებდი 31 დეკემბერს, ტახტზე წამოწოლილი, საახალწლო სუფრის გაშლის მოლოდინში – ბედის ირონიის ნაცვლად.

3 წუთიანი კურსი მენეჯმენტში

დღეს წავაწყდი ამ მეტად საინტერესო რესურსს, ჰოდა ვთარგმნი და წარმოგიდგენთ. კურსი მოიცავს 5 გაკვეთილს, თითო გაკვეთილში არის ერთი იგავი და შესაბამის რჩევა.

გაკვეთილი პირველი:

ქმარი შედის შხაპის მისაღებად, ზუსტად მას შემდეგ რაც მისი ცოლი ამთავრებს. ამ დროს ისმის ზარის ხმა, ცოლი სწრაფად იხვევს პირსახოცს ტანზე და ჩარბის კარების გასაღებად.

ზღურბლთან კარის მეზობელი ბობი დგას, რომელიც ახედ ჩახედავს ქალს და ეტყვის: ”800$-ს მოგცემ თუ ამ პირსახოცს მოიხსნი და შიშველი დამენახები.”რამდენიმე წამიანი დაფიქრების შემდეგ ქალი იხსნის პირსახოცს და შიშველი დგება ბობის წინაშე.  მეზობელი პირობას ასრულებს და 800$ აძლევს.

კმაყოფილი ცოლი ბრუნდება აბაზანაში, სადაც ქმარი ეკითხება: ”ვინ იყო?”

”ბობი” მიუგო ცოლმა. ”ჰმ, ჩემი 800$ რომ მართებს იმაზე ხომ არაფერი უთქვამს?”

მორალი: გაუზიარეთ მნიშვნელოვანი ინფორმაცია თქვენს პარტნიორებსა და თანამშრომლებს, ამით თავიდან აიცილებთ მნიშვნელოვანი რაღაცეების უნებურ გამომზეურებასა და უხერხულ სიტუაციებს.

———————–

გაკვეთილი მეორე:

მღვდელმა ერთ-ერთ მონაზონს მანქანით გაყვანა შესთავაზა. მონაზონიც დათანხმდა და მანქანაში ჩაჯდა. გზაში კაბა გადაეწია და ფეხები გამოუჩნდა. მღვდელმა კინაღამ ავარია მოახდინა, მაგრამ საჭის დამორჩილება მაინც შეძლო. ცოტა ხნის შემდეგ, ნელა შეახო ხელი მონაზონს და მოეფერა.

”მამაო, გახსოვთ 129-ე ფსალმუნი?” ჰკითხა მონაზონმა, მღვდელმა ხელი უკან წამოიღო.

რამდენიმე წუთის შემდეგ კვლავ შეუცურა ხელი გვერდით მჯდომს, რაზეც მონაზონმა კვლავ ჰკითხა: ”მამაო, 129-ე ფსალმუნი არ გახსოვთ?” მღვდელმა კიდევ გაუშვა ხელი.

ადგლიზე მისვლის შემდეგ მონაზონი თავის საქმეზე წავიდა, ხოლო მღვდელი თავის კაბინეტისკენ გაიქცა და 129-ე ფსალმუნს ჩახედა: ”ეძიებდე და ჰპოვებდე, გასწი მაღლა და იპოვი ნეტარებას.”

მორალი: თუ თქვენს საქმეში კარგად ინფორმირებული არ ხართ, შეიძლება ძალიან კარგი შანსები გაუშვათ ხელიდან.

————————————————

გაკვეთილი მესამე:

მენეჯერი, კლერკი და გაყიდვების აგენტი მიდიან ლანჩზე. გზაში იპოვნიან ძველ ლამფას, რომლიდანაც ჯინი გამოვა და თითოს – თითო სურვილს მისცემს.

კლერკი აიტეხავს, პირველი მე უნდა ვთქვაო: ”მე მინდა ვიყო ბაჰამაზე, მქონდეს ჩემი იახტა და არაფერი მადარდებდეს” – სიტყვა არ ექნება დამთავრებული რომ გაქრება.

ახლა გაყიდვების აგენტი ატყდება, შემდეგი მე ვარო: ”მე ჰავაიზე მინდა, პლიაჟზე, ბევრი კოქტეილით და პერსონალური მასაჟისტითო” – ესეც გაქრება.

მოვა მენეჯერის ჯერიც: ”ორივე სამსახურში იყვნენ ლანჩის შემდეგო” იტყვის და წავა.

მორალი: აცალეთ თქვენს უფროსს ლაპარაკი.

—————————————————-

გაკვეთილი მეოთხე:

ხის კენწეროზე ზის არწივი, ისვენებს, არაფერს აკეთებს. მოვა კურდღელი და შეეკითხება: ”შეიძლება მეც დავჯდე და დავისვენო, არაფერი ვაკეთო და არაფერზე ვიდარდოო?”  არწივმა უთხრა – ”კიო.” ჩამოჯდა კურდღელი და გაერთო ფიქრებში. ცოტა ხანში მელია წამოდგა თავზე და შეჭამა.

მორალი: იმისათვის რომ უდერდელად იჯდე და არაფერი აკეთო – ძალიან მაღლა უნდა იჯდე.

—————————————————

გაკვეთილი მეხუთე:

ერთი პატარა ჩიტი მიფრინავდა თბილი ქვეყნებისკენ. გზაში ისე აცივდა რომ გაიყინა და ერთ მინდორში ჩამოვარდა. ამ დროს გამოიარა ძროხამ და საბრალო ფრინველს ზედ დაა*ვა. ჩიტუნია გათბა და ძალა მოიკრიბა. გახარებუმლა ჭიკჭიკიც ატეხა. ამ დროს შორი-ახლოს კატა დასეირნობდა, გაიგო ჩიტის ჭიკჭიკი და ფუნას მიუახლოვდა, ამოათრია ჩვენი ჩიტი იქიდან და გადასანსლა.

მორალი: 1. ვინ გა*ვავს ყველა შენი მტერი არაა. 2. ვინც მძ*ნერიდან ამოგათრევს ყველა შენი მეგობარი არაა და 3. როცა დიდ მძ*ნერში ზიხარ ენას კბილი დააჭირე.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.